Met spijt in het hart moet ik zeggen dat dit mijn laatste dag in Porto is, althans voorlopig.
Gisteren was er de grote evaluatie, om 3 uur in de namiddag moesten we voor een "commissie" komen, in deze commissie zetelden Paulo (onze mentor), Gustavo (het hoofd van Laboris) en nog een derde ingenieur.
We moesten ons programma demonstreren, er werden wat vragen gesteld, er werd kort beraadslaagd. Dan kwam Paulo ons vertellen dat we een 17/20 krijgen. Ze waren erg tevreden over het geleverde werk.
Ze gaven nog enkele tips mee, om ons programma nog wat beter te "verkopen". Zodat we ze in Gent ook kunnen overtuigen van BeLogic.
Vandaag overal nog eens goeiedag gaan zeggen, e-mailadressen uitgewisseld, ...
Dus we kunnen spreken van een geslaagd verblijf hier. Het was een unieke ervaring, hebben veel nieuwe mensen leren kennen, hebben van een andere cultuur (Ja, in Portugal leven ze echt anders dan in België) geproefd. Het zijn cliché's, maar ze zijn waar.
Ik ga voorlopig afsluiten met een "zelfgeschreven" gedicht.
Porto, Porto, duizend werven
komt mij nu die naam weerom
zeker is 't, aleer ik sterve
dat ik nogmaals wederkom!
vrij naar Poeke - Guido Gezelle
woensdag 30 mei 2007
donderdag 24 mei 2007
Lisboa
Al weer een tijd geleden dan ik hier iets schreef.
Maar de afgelopen weken is er dan ook aardig wat gebeurd om over te schrijven.
Toen we van de Queima bekomen waren, dat ging vrij vlot hoor, kreeg Robin bezoek van zijn ouders. De week was er een van weinig werk, maar we werkten wat verder aan het dossier en maakten nog kleine verbeteringen aan aan ons project.
Vrijdag vertrokken we dan op weekend naar Lisboa, met de Alfa Pendular (sneltrein van de Portugese spoorwegen. Op het moment dat we aankwamen in Lissabon was het er meer dan 30 graden. We zochten dan ook soms tevergeefs de schaduw op. We wandelden wat door het centrum en deden een marktonderzoek naar het openbaar vervoer.
Zaterdag was het weer iets gematigder, tot onzer vreugde. We namen de electrico n°18, die ons door het historische centrum van Lissabon voerde. 's Middags namen we dan de tram richting Belém, een wijk van Lissabon. In Belém vind je het gekende Monasteiro, het monument voor de zeevaarders en de Torré de Belém.
Zondag gingen we dan via het centrum, het was nu ondertussen lichtjes gaan regenen, naar de moderne buurt van Lissabon. Lissabon was immers de organisator van de wereldtentoonstelling in '98. De paviljoenen liggen er nu soms een beetje verlaten bij, maar toch blij dat we het gezien hebben.
Zondagavond toen we thuiskwamen stond dan nog de laatste wedstrijd van het kampioenschap op het programma. Deze wedstrijd kon beslissen wie zich dit jaar tot kampioen van Portugal mag kronen. De competitie was immers de laatste 70 jaar niet zo spannend meer geweest. De 3 grote teams: FC Porto, Benfica en Sporting Lissabon stonden allemaal binnen de 2 punten. Porto kon zich thuis tot kampioen kronen als het thuis kon winnen van het bescheiden Aves (dat zich kon redden van de degradatie mocht het stunten). Porto kwam gauw 1-0 voor te staan, maar net voor de rust werd er onder de Benfica supporters gejuicht, Aves kon immers terugkomen tot 1-1.
Na de rust maakte Porto echter brandhout van Aves en kon de wedstrijd met 4-1 winnen. Dit leidde tot de gekende overwinningstaferelen: Huilende mannen van 70 jaar, geschminkte baby's, ... Later op de avond verschenen de spelers dan nog op het balkon van het stadion en werden de overwinningsliederen gezongen.
Spelers zetten in: Porto
Publiek repliceert: Porrrrrrrrrrto
Spelers gaan verder: Porrrrrrrrrrrrrrrrrto
Publiek besluit: são campeões.
Publiek: campeões allez, campeões allez, campeões allez, campeões allez, ....
Ondertussen zat er een mail in onze mailbox met de felicitaties van Rosa Pinto (spreek uit Pientoe) van Internationale zaken van IPP. We zijn immers geslaagd voor onze Portugese cursus en hebben daar nu een certificaat van. Na dat van de 25m schoolslag en Word97 mijn derde certificaat, mijn CV groeit hier nogal aan. Meer nog met een 18/20 mag ik zelfs zeggen dat ik grootste onderscheiding heb voor Portuguese for Foreigners.
Deze week werd dan de week van de laatste hand leggen aan ons project en dossier. Hopelijk kan ik in de volgende post zeggen dat ik evenveel op ons project heb als op mijn Portugees. Maar met iets minder ben ik ook al tevreden.
Foto's van onze belevenissen kan je terugvinden op het ondertussen gekende adres: http://picasaweb.google.com/jonaswille/
João Roberto Jorge Wille
Maar de afgelopen weken is er dan ook aardig wat gebeurd om over te schrijven.
Toen we van de Queima bekomen waren, dat ging vrij vlot hoor, kreeg Robin bezoek van zijn ouders. De week was er een van weinig werk, maar we werkten wat verder aan het dossier en maakten nog kleine verbeteringen aan aan ons project.
Vrijdag vertrokken we dan op weekend naar Lisboa, met de Alfa Pendular (sneltrein van de Portugese spoorwegen. Op het moment dat we aankwamen in Lissabon was het er meer dan 30 graden. We zochten dan ook soms tevergeefs de schaduw op. We wandelden wat door het centrum en deden een marktonderzoek naar het openbaar vervoer.
Zaterdag was het weer iets gematigder, tot onzer vreugde. We namen de electrico n°18, die ons door het historische centrum van Lissabon voerde. 's Middags namen we dan de tram richting Belém, een wijk van Lissabon. In Belém vind je het gekende Monasteiro, het monument voor de zeevaarders en de Torré de Belém.
Zondag gingen we dan via het centrum, het was nu ondertussen lichtjes gaan regenen, naar de moderne buurt van Lissabon. Lissabon was immers de organisator van de wereldtentoonstelling in '98. De paviljoenen liggen er nu soms een beetje verlaten bij, maar toch blij dat we het gezien hebben.
Zondagavond toen we thuiskwamen stond dan nog de laatste wedstrijd van het kampioenschap op het programma. Deze wedstrijd kon beslissen wie zich dit jaar tot kampioen van Portugal mag kronen. De competitie was immers de laatste 70 jaar niet zo spannend meer geweest. De 3 grote teams: FC Porto, Benfica en Sporting Lissabon stonden allemaal binnen de 2 punten. Porto kon zich thuis tot kampioen kronen als het thuis kon winnen van het bescheiden Aves (dat zich kon redden van de degradatie mocht het stunten). Porto kwam gauw 1-0 voor te staan, maar net voor de rust werd er onder de Benfica supporters gejuicht, Aves kon immers terugkomen tot 1-1.
Na de rust maakte Porto echter brandhout van Aves en kon de wedstrijd met 4-1 winnen. Dit leidde tot de gekende overwinningstaferelen: Huilende mannen van 70 jaar, geschminkte baby's, ... Later op de avond verschenen de spelers dan nog op het balkon van het stadion en werden de overwinningsliederen gezongen.
Spelers zetten in: Porto
Publiek repliceert: Porrrrrrrrrrto
Spelers gaan verder: Porrrrrrrrrrrrrrrrrto
Publiek besluit: são campeões.
Publiek: campeões allez, campeões allez, campeões allez, campeões allez, ....
Ondertussen zat er een mail in onze mailbox met de felicitaties van Rosa Pinto (spreek uit Pientoe) van Internationale zaken van IPP. We zijn immers geslaagd voor onze Portugese cursus en hebben daar nu een certificaat van. Na dat van de 25m schoolslag en Word97 mijn derde certificaat, mijn CV groeit hier nogal aan. Meer nog met een 18/20 mag ik zelfs zeggen dat ik grootste onderscheiding heb voor Portuguese for Foreigners.
Deze week werd dan de week van de laatste hand leggen aan ons project en dossier. Hopelijk kan ik in de volgende post zeggen dat ik evenveel op ons project heb als op mijn Portugees. Maar met iets minder ben ik ook al tevreden.
Foto's van onze belevenissen kan je terugvinden op het ondertussen gekende adres: http://picasaweb.google.com/jonaswille/
João Roberto Jorge Wille
woensdag 9 mei 2007
Queima das Fitas
Het is uniek voor Europa, maar in Portugal is dit de gewoonte. Voor de blokperiode hier begint voor de meeste studenten is er nog een week feest: de Queima das Fitas, letterlijk vertaald verbranding van de lintjes. De gekendste Queima-feesten zijn in Coimbra, maar ook Porto moet niet onderdoen.
Het werkt zo, je geeft iemand een lintje in de kleur van jouw departement, je laat er hem/haar iets op schrijven en je krijgt het terug. Op het einde van de week worden die lintjes dan verbrand.
Dinsdag was er dan de Cortejo: Dit is een parade van de studenten weer in de kleuren van hun departement. De finalistas (laatstejaars) dragen een hoed en een stok. Er wordt dan aan iedereen gevraagd om met de stok 3 maal op de hoed te kloppen (Raar volk die Portugezen). Zie foto's.
Elke avond volgt er dan in het stadspark in Matosinhos een optreden. Het stadspark is echt omgebouwd tot een groot festivalterrein. Alweer de verschillende departementen zijn vertegenwoordigd met een barraquinha (standje). Het is een festival zoals er in België zouden moeten zijn (tip voor Herman Schuermans: 12 euro ingang voor een dag en pintjes van 50 cl aan een euro).
Het werkt zo, je geeft iemand een lintje in de kleur van jouw departement, je laat er hem/haar iets op schrijven en je krijgt het terug. Op het einde van de week worden die lintjes dan verbrand.
Dinsdag was er dan de Cortejo: Dit is een parade van de studenten weer in de kleuren van hun departement. De finalistas (laatstejaars) dragen een hoed en een stok. Er wordt dan aan iedereen gevraagd om met de stok 3 maal op de hoed te kloppen (Raar volk die Portugezen). Zie foto's.
Elke avond volgt er dan in het stadspark in Matosinhos een optreden. Het stadspark is echt omgebouwd tot een groot festivalterrein. Alweer de verschillende departementen zijn vertegenwoordigd met een barraquinha (standje). Het is een festival zoals er in België zouden moeten zijn (tip voor Herman Schuermans: 12 euro ingang voor een dag en pintjes van 50 cl aan een euro).
donderdag 3 mei 2007
Foto's
Op algemeen verzoek: de foto's kan je vanaf heden vinden op:...
http://picasaweb.google.be/jonaswille/
http://picasaweb.google.be/jonaswille/
donderdag 26 april 2007
Still alive
Voor de mensen die ongerust werden, ik leef nog hoor.
Het probleem is dat we op dit ogenblik geen internet hebben in ons huis, en omdat we niet willen profiteren van onze werkgever zijn internetlijn... :) is het er dus nog van gekomen om nog eens iets te bloggen. Hopelijk komt er gauw verandering in.
April was tot nu toe een drukke maand. Druk qua bezoeken (bedankt iedereen), druk qua weer maar iets minder druk qua werk.
Waarmee hielden we ons de afgelopen week zoal bezig?
Eerst en vooral zijn we gepromoveerd van kamer. Na het vertrek van de Waalse meisjes kregen wij de grote kamer, inclusief betere matrassen.
Vrijdag ben ik naar een feestje in het Breyner-huis gegaan. Een huis waar 22 erasmussers samenhokken. Ik sprak met verschillende interessante mensen, van verschillende origines. Kortom een leuke ervaring. Dat rond 6 uur 's morgens de politie het welletjes vond, vergeten we dan maar.
Zaterdag overschouwden Monica, Robin en Ik Porto eens vanuit hogere sferen (niets te maken met feestje). We beklommen de hoogste toren van Porto: de Torre dos Clérigos. Van bovenaf gezien lijkt Porto, met zijn rode daken, enorm op Firenze. Door het uitstekende weer konden we het historische centrum op de gevoelige plaat leggen. Foto's volgen nog....
Het probleem is dat we op dit ogenblik geen internet hebben in ons huis, en omdat we niet willen profiteren van onze werkgever zijn internetlijn... :) is het er dus nog van gekomen om nog eens iets te bloggen. Hopelijk komt er gauw verandering in.
April was tot nu toe een drukke maand. Druk qua bezoeken (bedankt iedereen), druk qua weer maar iets minder druk qua werk.
Waarmee hielden we ons de afgelopen week zoal bezig?
Eerst en vooral zijn we gepromoveerd van kamer. Na het vertrek van de Waalse meisjes kregen wij de grote kamer, inclusief betere matrassen.
Vrijdag ben ik naar een feestje in het Breyner-huis gegaan. Een huis waar 22 erasmussers samenhokken. Ik sprak met verschillende interessante mensen, van verschillende origines. Kortom een leuke ervaring. Dat rond 6 uur 's morgens de politie het welletjes vond, vergeten we dan maar.
Zaterdag overschouwden Monica, Robin en Ik Porto eens vanuit hogere sferen (niets te maken met feestje). We beklommen de hoogste toren van Porto: de Torre dos Clérigos. Van bovenaf gezien lijkt Porto, met zijn rode daken, enorm op Firenze. Door het uitstekende weer konden we het historische centrum op de gevoelige plaat leggen. Foto's volgen nog....
zondag 8 april 2007
Vintage, Ruby, Tawny en Cachucha
Een maand heb ik het kunnen uithouden: Wat? Zwijgen over het bekendste exportproduct van Porto. Maar nu moet het er toch uit.
Porto, iedereen kent het wel. Of het nu in de rode of de witte uitvoering is, we hebben het allemaal al eens gedronken als aperitief. Maar dat zijn niet de enige portowijnen die er zijn. Daarom gingen Robin en ik op onderzoek.
Porto mag, net zoals de champagne in Frankrijk, alleen maar in de Douro vallei worden gemaakt. Het is ook dat specifieke klimaat en die speciale ondergrond die porto maakt tot wat het is. De druiven staan op wijngaarden iets dieper het land in. De druiven worden beschermd tegen de invloeden van de oceaan door de bergen. Die bergen zorgen ervoor dat het koud is in de winter en warm en droog in de zomer.
Tot zover gids Jonas.
Het gekendste Portohuis is natuurlijk Sandeman, deze Schot was eigenlijk meer een marketeer dan een wijnstoker. Maar hij heeft er ook voor gezorgd dat Portowijnen dus bekend zijn geworden buiten Portugal.
Als je in Porto bent, moet je dan ook zeker eens een portohuis gaan bezoeken. Uw schrijver nam deze moeilijke, doch leerrijke taak op zich.
Vorige week gingen we naar Offley's. We kregen er een korte Engelse (?) rondleiding en kregen er 2 portowijnen voorgeschoteld. De gewone rode porto (Ruby), met een fruitige afdronk, een aroma van vers fruit.
Dan een Cachuca, een zoete goudkleurige porto. Een lichte vanilletoets, en door het 5 jaren durend rijpingsproces in een klein vat, heeft die nog een prominentere eiksmaak. Uitermate geschikt bij foie gras.
Dit weekend opende Sandeman terug zijn deuren, na een kleine renovatie. Sandeman behoort tot de zelfde groep van Offley.
Hier betaal je in tegenstelling tot Offley wel een toegangsticketje (3€). Hiervoor krijg je dezelfde rondleiding als bij Offley, maar word je achteraf ook nog eens getrakteerd op een uitzending van SchoolTV over het maken van Porto.
Ook kregen we 2 kleine glaasjes (was einde van de dag, misschien waren de flessen op) met alweer een rode porto en een gewone witte.
Nu moet ik nog even enkele termen uitleggen waarschijnlijk voor de niet-sommeliers onder ons.
Als jullie dit maar allemaal gezever vinden, kan ik jullie aanraden er eens een paar te komen proeven.
Porto, iedereen kent het wel. Of het nu in de rode of de witte uitvoering is, we hebben het allemaal al eens gedronken als aperitief. Maar dat zijn niet de enige portowijnen die er zijn. Daarom gingen Robin en ik op onderzoek.
Porto mag, net zoals de champagne in Frankrijk, alleen maar in de Douro vallei worden gemaakt. Het is ook dat specifieke klimaat en die speciale ondergrond die porto maakt tot wat het is. De druiven staan op wijngaarden iets dieper het land in. De druiven worden beschermd tegen de invloeden van de oceaan door de bergen. Die bergen zorgen ervoor dat het koud is in de winter en warm en droog in de zomer.
Tot zover gids Jonas.
Het gekendste Portohuis is natuurlijk Sandeman, deze Schot was eigenlijk meer een marketeer dan een wijnstoker. Maar hij heeft er ook voor gezorgd dat Portowijnen dus bekend zijn geworden buiten Portugal.
Als je in Porto bent, moet je dan ook zeker eens een portohuis gaan bezoeken. Uw schrijver nam deze moeilijke, doch leerrijke taak op zich.
Vorige week gingen we naar Offley's. We kregen er een korte Engelse (?) rondleiding en kregen er 2 portowijnen voorgeschoteld. De gewone rode porto (Ruby), met een fruitige afdronk, een aroma van vers fruit.
Dan een Cachuca, een zoete goudkleurige porto. Een lichte vanilletoets, en door het 5 jaren durend rijpingsproces in een klein vat, heeft die nog een prominentere eiksmaak. Uitermate geschikt bij foie gras.
Dit weekend opende Sandeman terug zijn deuren, na een kleine renovatie. Sandeman behoort tot de zelfde groep van Offley.
Hier betaal je in tegenstelling tot Offley wel een toegangsticketje (3€). Hiervoor krijg je dezelfde rondleiding als bij Offley, maar word je achteraf ook nog eens getrakteerd op een uitzending van SchoolTV over het maken van Porto.
Ook kregen we 2 kleine glaasjes (was einde van de dag, misschien waren de flessen op) met alweer een rode porto en een gewone witte.
Nu moet ik nog even enkele termen uitleggen waarschijnlijk voor de niet-sommeliers onder ons.
- Vintage: een Porto met alleen maar druiven van dezelfde oogst. Niet elk jaar wordt er een vintage uitgeroepen, want de vintage moet uitstekend zijn van kwaliteit. Kwaliteit betekent ook duur in dit geval
- Tawny: Rode porto, wordt beter met de jaren, maar ook duurder
Als jullie dit maar allemaal gezever vinden, kan ik jullie aanraden er eens een paar te komen proeven.
dinsdag 27 maart 2007
Sara op bezoek
Dit weekend kwam mijn zus op bezoek.
We bezochten de stad en wandelden ettelijke kilometers. Het aangename lente/zomerweer zorgde ervoor dat we zondag allebei met een rood gezicht rondliepen.
Zaterdag was het zoals jullie wellicht wel weten het langverwachte voetbalduel tussen de Rode Duivels en de Portugese Seleçao. Door de uitspraken van Stijn Stijnen en de Portugese pers was het publiek een beetje opgenaaid. We gingen hier samen supporteren in een café op de hoek. Na enkele minuten van de tweede helft maakte de Belgische fierheid plaats voor schaamte. We konden enkel de Portugezen proficiat wensen.
Na deze match, denk ik er toch aan om tijdens de terugmatch (2 juni in Brussel), ondanks de zware straffen die er op staan, landverraad te plegen. Ik zal dan even Joao Pinto in plaats van Jonas Wille zijn.
Een weekend gaat zo vlug voorbij, een maand gaat zo vlug voorbij, ...3 maanden zullen zo voorbij zijn.
Foto's van bezoek van Sara komen zeker nog eens online.
We bezochten de stad en wandelden ettelijke kilometers. Het aangename lente/zomerweer zorgde ervoor dat we zondag allebei met een rood gezicht rondliepen.
Zaterdag was het zoals jullie wellicht wel weten het langverwachte voetbalduel tussen de Rode Duivels en de Portugese Seleçao. Door de uitspraken van Stijn Stijnen en de Portugese pers was het publiek een beetje opgenaaid. We gingen hier samen supporteren in een café op de hoek. Na enkele minuten van de tweede helft maakte de Belgische fierheid plaats voor schaamte. We konden enkel de Portugezen proficiat wensen.
Na deze match, denk ik er toch aan om tijdens de terugmatch (2 juni in Brussel), ondanks de zware straffen die er op staan, landverraad te plegen. Ik zal dan even Joao Pinto in plaats van Jonas Wille zijn.
Een weekend gaat zo vlug voorbij, een maand gaat zo vlug voorbij, ...3 maanden zullen zo voorbij zijn.
Foto's van bezoek van Sara komen zeker nog eens online.
zondag 18 maart 2007
Geentalig
Zaterdag zijn we nog eens op stap gegaan. De oceaan eens van dichtbij gaan bekijken leek ons wel wat. Maar dat alleen is wat magertjes voor notoire canvas-kijkers als Robin en ik. In die 3 maanden zullen we dan ook wel eens wat cultuur opsnuiven. We besloten dan ook om de Casa da Musica te gaan beoordelen op architectonische vlak.
De Casa da Musica is zowat het meest omstreden gebouw in Porto en de reden daarvan is niet ver te zoeken. Het gebouw, van architect Koolhaas, past totaal niet in het deel van Porto. Het is gesitueerd in een wijk met kleine huisjes. Daar zetten ze dan zo'n futuristisch massief bouwwerk in. Het gebouw had ook in 2001 moeten klaar zijn. Porto was dan immers culturele hoofstad van Europa. Maar de raming van de kosten en de bouwtempo van de Portugezen zorgden ervoor dat het eerste concert er maar werd gegeven in 2004.
We zetten dan onze metroreis verder naar het strand van Matosinhos, enkele haltes verder stapte echter de blauwe brigade op. Geen doodseskader ofzo, maar de controleurs van de metro. Ze wisten ons te vertellen dat we een zone te weinig hadden betaald, dat wisten we natuurlijk ook wel. Jammergenoeg spraken wij op dat moment geen enkele taal meer. :) De ene controleur was enkel het Portugees machtig en een andere vertelde in zijn beste Engels dat de boete 85 euro was. Maar aangezien we in Poeke alleen maar Poeks verstaan, was ook dit een maat voor niets. Ze toonden ons dan maar hoe we een kaartje moesten kopen. Zo kwamen we er goedkoop vanaf.
Aan de oceaan in Matosinhos stond een strak windje, en het water was koud. Toch was het aangenaam weer om langs de kustlijn te wandelen. Volgens wikipedia is het water er niet erg gezond, niet onlogisch als je weet dat er een oliehaven een halve kilometer verderop ligt.
De Casa da Musica is zowat het meest omstreden gebouw in Porto en de reden daarvan is niet ver te zoeken. Het gebouw, van architect Koolhaas, past totaal niet in het deel van Porto. Het is gesitueerd in een wijk met kleine huisjes. Daar zetten ze dan zo'n futuristisch massief bouwwerk in. Het gebouw had ook in 2001 moeten klaar zijn. Porto was dan immers culturele hoofstad van Europa. Maar de raming van de kosten en de bouwtempo van de Portugezen zorgden ervoor dat het eerste concert er maar werd gegeven in 2004.
We zetten dan onze metroreis verder naar het strand van Matosinhos, enkele haltes verder stapte echter de blauwe brigade op. Geen doodseskader ofzo, maar de controleurs van de metro. Ze wisten ons te vertellen dat we een zone te weinig hadden betaald, dat wisten we natuurlijk ook wel. Jammergenoeg spraken wij op dat moment geen enkele taal meer. :) De ene controleur was enkel het Portugees machtig en een andere vertelde in zijn beste Engels dat de boete 85 euro was. Maar aangezien we in Poeke alleen maar Poeks verstaan, was ook dit een maat voor niets. Ze toonden ons dan maar hoe we een kaartje moesten kopen. Zo kwamen we er goedkoop vanaf.
Aan de oceaan in Matosinhos stond een strak windje, en het water was koud. Toch was het aangenaam weer om langs de kustlijn te wandelen. Volgens wikipedia is het water er niet erg gezond, niet onlogisch als je weet dat er een oliehaven een halve kilometer verderop ligt.
dinsdag 13 maart 2007
BeLogic
Dit is de projectnaam die we zelf aan ons werkje hebben gegeven.
Be, van België en dan Logic ja van Logic he. Knap hé :).
De onderstaande screenshot toont hoe ver we al staan met het werk...redelijk ver al eigenlijk.
Als ik nu te technisch word, moet je mij dat vergeven. Zoals je kan zien, kunnen we dus logische circuits (oeioei) tekenen, met invoerpoortjes en uitvoerpoortjes en al wat je maar wilt. Het programma berekent dan zijn waardentabel (ola!) voor de verschillende invoervectoren (amai).
De grafische interface (weer een moeilijk woord) wordt nog mooier en duidelijker. Er wordt nu gewerkt aan een functie die het mogelijk maakt om EDIF (hopla nog eentje) bestanden in te lezen. Dan gaan we nog zorgen voor een scriptingfunctie (we zijn er bijna, nog even doorbijten). Dan nog kijken of het mogelijk zou zijn om een bestaand circuit te optimaliseren of te vereenvoudigen.
Dat viel nog mee toch, of niet?
We staan open voor bijkomende functies, iemand suggesties?
Be, van België en dan Logic ja van Logic he. Knap hé :).
De onderstaande screenshot toont hoe ver we al staan met het werk...redelijk ver al eigenlijk.
Als ik nu te technisch word, moet je mij dat vergeven. Zoals je kan zien, kunnen we dus logische circuits (oeioei) tekenen, met invoerpoortjes en uitvoerpoortjes en al wat je maar wilt. Het programma berekent dan zijn waardentabel (ola!) voor de verschillende invoervectoren (amai).
De grafische interface (weer een moeilijk woord) wordt nog mooier en duidelijker. Er wordt nu gewerkt aan een functie die het mogelijk maakt om EDIF (hopla nog eentje) bestanden in te lezen. Dan gaan we nog zorgen voor een scriptingfunctie (we zijn er bijna, nog even doorbijten). Dan nog kijken of het mogelijk zou zijn om een bestaand circuit te optimaliseren of te vereenvoudigen.
Dat viel nog mee toch, of niet?
We staan open voor bijkomende functies, iemand suggesties?
zondag 11 maart 2007
Weekend
Vrijdag hadden we onze eerste les Portugees gekregen. Professora Fabienne leerde ons de eerste basiszinnetjes met als gevolg dat we de portugezen onze naam, leeftijd en nationaliteit kunnen wijsmaken. Het land dat best vertegenwoordigd was, was België met zo'n 12 man/vrouw sterk. Voorts waren er nog Litouwers, Fransen, Polen, Duitsers, Hongaren, Turken, Zweden, Tsjechen, Grieken, Spanjaarden én ... Nederlanders .
De taal op zich lijkt niet echt moeilijk, maar de uitspraak is iets helemaal anders. Zo worden er lettergrepen ingeslikt, andere worden dan met een andere klemtoon uitgesproken, ...
Hier volgen mijn eerste zinnetjes...
Zaterdag zijn we dan Porto eens goed gaan verkennen. Met de metro richting aliados (amper 5 minuutjes). Aliados is het centrale plein van Porto. Dan via de Sé Cathedral naar de rivier Douro toe. De Douro is de grens tussen Porto en Vila nova de Gaia. De twee steden worden verbonden via een zestal bruggen, die voor een groot stuk het uitzicht van de rivier bepalen.
We staken de rivier over via de Luis 1 brug, een moderne brug met 2 verdiepen. Het uitzicht van deze brug probeerden we vast te leggen op de volgende foto.
Van de andere oever, Vila Nova de Gaia dus.
Dan zijn we via de onderste verdieping van de brug terug naar Porto gewandeld, om daar langs de rivier te genieten op een terras van het zomerweertje zo'n 22 graden. Vanop het terras konden we de grote Portohuizen zien staan:
Sandeman, Delaforce, ... en zagen we de typische bootjes met vaten Porto af- en aanvaren.
De taal op zich lijkt niet echt moeilijk, maar de uitspraak is iets helemaal anders. Zo worden er lettergrepen ingeslikt, andere worden dan met een andere klemtoon uitgesproken, ...
Hier volgen mijn eerste zinnetjes...
- Eu chamo me Jonas (eeuw sssjaamoo mee Jonas)
- Eu tenho 22 anos (eeuw tengjo 22 anosj)
- Eu sou Belga (eeuw souw Belga). Voor er reacties komen over identiteitscrises of zo, Belga is zowel mannelijk als vrouwelijk.
Zaterdag zijn we dan Porto eens goed gaan verkennen. Met de metro richting aliados (amper 5 minuutjes). Aliados is het centrale plein van Porto. Dan via de Sé Cathedral naar de rivier Douro toe. De Douro is de grens tussen Porto en Vila nova de Gaia. De twee steden worden verbonden via een zestal bruggen, die voor een groot stuk het uitzicht van de rivier bepalen.
We staken de rivier over via de Luis 1 brug, een moderne brug met 2 verdiepen. Het uitzicht van deze brug probeerden we vast te leggen op de volgende foto.
Van de andere oever, Vila Nova de Gaia dus.
Dan zijn we via de onderste verdieping van de brug terug naar Porto gewandeld, om daar langs de rivier te genieten op een terras van het zomerweertje zo'n 22 graden. Vanop het terras konden we de grote Portohuizen zien staan:
Sandeman, Delaforce, ... en zagen we de typische bootjes met vaten Porto af- en aanvaren.
MTV Cribs II
Welcome to my crib...
the stairs
the living room
the kitchen
the bathroom
the master bedroom
the stairs
the living room
the kitchen
the bathroom
the master bedroom
mijn bed
Robin's bed
dinsdag 6 maart 2007
MTV Cribs
Jullie weten nu al ongeveer waar we wonen, maar hoe ons huis er uit ziet, dat weten jullie nog niet.
vooraanzicht (wel alles toe)
voortuin
volgende keer neem ik jullie mee binnen de 4 muren...
vooraanzicht (wel alles toe)
voortuin
volgende keer neem ik jullie mee binnen de 4 muren...
Regen...
Jawel, ook hier kennen ze het fenomeen regen. Meer nog als het hier begint te regenen, dan hebben we het over REGENEN.
Vanmorgen werden de hemelsluizen wijd opengezet. Het geluid dat dit met zich meebracht, bleek effectiever dan onze wekker. We waren dan ook kletsnat toen we op school toekwamen. Een vriendelijke vrouw van het onderhoudspersoneel kwam ons onmiddellijk een handdoek aanbieden. Ook Paulo Ferreira, onze begeleider, bood ons 2 paraplu’s aan.
We zijn inmiddels aan ons project begonnen. We kozen voor een programma dat het testen van logische circuits mogelijk moet maken. Daarvoor hebben we al een deel geschreven dat het mogelijk maakt om poorten (AND, OR, NOT, XOR) voor te stellen. Het lijkt ons een leuke en haalbare opdracht.
Dit weekend hebben we nog niet veel gedaan, het was er het weer ook niet voor. Zaterdagavond wel eens voorbij het Dragon Stadion gelopen. Het stadion was volgelopen voor de topper/derby van FC Porto tegen Braga. De wedstrijd lag al na 8 minuten in zijn definitieve plooi (1-0). Op dit moment is het zelfde elftal op het Europees toneel aan het strijden tegen Chelsea. Ik hoop natuurlijk dat Porto het haalt, voor een leuke affiche in de volgende rond.
Op de satellietfoto hierboven zie je de ligging van ons huis ten opzichte van het stadion, je ziet ook resten van het oude stadion.
vrijdag 2 maart 2007
Cultural Adjustments for Foreign Students in Porto
Vier dagen ver
We zijn hier nu een viertal dagen, ...
Het Weer
Het weer valt hier best mee, de atlantic brengt hier een windje waardoor de temperatuur niet over de 20 graden raakt.Werken, werken, werken
Onze werkplaats ligt in de "tuin" van het ISEP (Instituto Superior de Engenharia do Porto). Het is een houten barak die als labo gebruikt wordt. We hebben nog niet echt een opdracht, maar er is ons verzekerd dat er een sjoetible opdracht komt, waarschijnlijk na een beetje druk van Gent uit.Het tempo van werken is echt zuiders, wat morgen kan, moeten we nu niet doen.
De Mensen
De mensen hier zijn vriendelijk en doen hun best om zich uit te drukken, meestal is het enkel in het Portugees. Toch zijn er enkele uitzonderingen die het Frans of zelf het Engels machtig zijn, onze begeleider is er één van.donderdag 1 maart 2007
Vluchten en aankomst
Maandagmorgen rond 7 uur vertrokken we met de trein richting Zaventem.
In de luchthaven checkten we in bij de stand van Iberia. Onze eerste vlucht bracht ons richting Madrid (Aeroporto Barajas), de modernste luchthaven van Europa.
De beenruimte in de vlieger was enorm klein, maar soit we raakten op de bestemming. Samen met ons moesten nog sportmannen blijkbaar in Madrid zijn: Pär Zetterberg (ex-Anderlecht), Rabobankrenners Michael Boogerd en Pieter Weening.
De tweede vlucht was met een nog kleiner vliegtuigje. In deze vlucht naderden we de atlantic. Vanuit de lucht is dat echt een muur van water, waar er geen eind aan komt.
De vluchten verliepen al bij al goed, en bij aankomst in Porto, zochten we onze koffers en gingen we op zoek naar Philip, onze huisbaas.
Na een 5-tal minuten kwam een man in zijn beste Engels vragen of wij Dzunos en Rubèn waren. Hij bracht ons naar ons appartement en gaf ons een korte rondleiding in de buurt, inclusief een rondje rond het Stadio de Dragao.
In de luchthaven checkten we in bij de stand van Iberia. Onze eerste vlucht bracht ons richting Madrid (Aeroporto Barajas), de modernste luchthaven van Europa.
De beenruimte in de vlieger was enorm klein, maar soit we raakten op de bestemming. Samen met ons moesten nog sportmannen blijkbaar in Madrid zijn: Pär Zetterberg (ex-Anderlecht), Rabobankrenners Michael Boogerd en Pieter Weening.
De tweede vlucht was met een nog kleiner vliegtuigje. In deze vlucht naderden we de atlantic. Vanuit de lucht is dat echt een muur van water, waar er geen eind aan komt.
De vluchten verliepen al bij al goed, en bij aankomst in Porto, zochten we onze koffers en gingen we op zoek naar Philip, onze huisbaas.
Na een 5-tal minuten kwam een man in zijn beste Engels vragen of wij Dzunos en Rubèn waren. Hij bracht ons naar ons appartement en gaf ons een korte rondleiding in de buurt, inclusief een rondje rond het Stadio de Dragao.
In ons appartement wachtten onze collega Erasmus-studenten op ons. We zijn met ons gat in de boter gevallen, 4 studentes zijn ons deel:
- Dona en Théodora (2 Waalse ergotherapeuten)
- Sophie (een Franse fysiotherapeute)
- Monica, de Spaanse kinesiste in spe.
Abonneren op:
Posts (Atom)