Met spijt in het hart moet ik zeggen dat dit mijn laatste dag in Porto is, althans voorlopig.
Gisteren was er de grote evaluatie, om 3 uur in de namiddag moesten we voor een "commissie" komen, in deze commissie zetelden Paulo (onze mentor), Gustavo (het hoofd van Laboris) en nog een derde ingenieur.
We moesten ons programma demonstreren, er werden wat vragen gesteld, er werd kort beraadslaagd. Dan kwam Paulo ons vertellen dat we een 17/20 krijgen. Ze waren erg tevreden over het geleverde werk.
Ze gaven nog enkele tips mee, om ons programma nog wat beter te "verkopen". Zodat we ze in Gent ook kunnen overtuigen van BeLogic.
Vandaag overal nog eens goeiedag gaan zeggen, e-mailadressen uitgewisseld, ...
Dus we kunnen spreken van een geslaagd verblijf hier. Het was een unieke ervaring, hebben veel nieuwe mensen leren kennen, hebben van een andere cultuur (Ja, in Portugal leven ze echt anders dan in België) geproefd. Het zijn cliché's, maar ze zijn waar.
Ik ga voorlopig afsluiten met een "zelfgeschreven" gedicht.
Porto, Porto, duizend werven
komt mij nu die naam weerom
zeker is 't, aleer ik sterve
dat ik nogmaals wederkom!
vrij naar Poeke - Guido Gezelle
woensdag 30 mei 2007
donderdag 24 mei 2007
Lisboa
Al weer een tijd geleden dan ik hier iets schreef.
Maar de afgelopen weken is er dan ook aardig wat gebeurd om over te schrijven.
Toen we van de Queima bekomen waren, dat ging vrij vlot hoor, kreeg Robin bezoek van zijn ouders. De week was er een van weinig werk, maar we werkten wat verder aan het dossier en maakten nog kleine verbeteringen aan aan ons project.
Vrijdag vertrokken we dan op weekend naar Lisboa, met de Alfa Pendular (sneltrein van de Portugese spoorwegen. Op het moment dat we aankwamen in Lissabon was het er meer dan 30 graden. We zochten dan ook soms tevergeefs de schaduw op. We wandelden wat door het centrum en deden een marktonderzoek naar het openbaar vervoer.
Zaterdag was het weer iets gematigder, tot onzer vreugde. We namen de electrico n°18, die ons door het historische centrum van Lissabon voerde. 's Middags namen we dan de tram richting Belém, een wijk van Lissabon. In Belém vind je het gekende Monasteiro, het monument voor de zeevaarders en de Torré de Belém.
Zondag gingen we dan via het centrum, het was nu ondertussen lichtjes gaan regenen, naar de moderne buurt van Lissabon. Lissabon was immers de organisator van de wereldtentoonstelling in '98. De paviljoenen liggen er nu soms een beetje verlaten bij, maar toch blij dat we het gezien hebben.
Zondagavond toen we thuiskwamen stond dan nog de laatste wedstrijd van het kampioenschap op het programma. Deze wedstrijd kon beslissen wie zich dit jaar tot kampioen van Portugal mag kronen. De competitie was immers de laatste 70 jaar niet zo spannend meer geweest. De 3 grote teams: FC Porto, Benfica en Sporting Lissabon stonden allemaal binnen de 2 punten. Porto kon zich thuis tot kampioen kronen als het thuis kon winnen van het bescheiden Aves (dat zich kon redden van de degradatie mocht het stunten). Porto kwam gauw 1-0 voor te staan, maar net voor de rust werd er onder de Benfica supporters gejuicht, Aves kon immers terugkomen tot 1-1.
Na de rust maakte Porto echter brandhout van Aves en kon de wedstrijd met 4-1 winnen. Dit leidde tot de gekende overwinningstaferelen: Huilende mannen van 70 jaar, geschminkte baby's, ... Later op de avond verschenen de spelers dan nog op het balkon van het stadion en werden de overwinningsliederen gezongen.
Spelers zetten in: Porto
Publiek repliceert: Porrrrrrrrrrto
Spelers gaan verder: Porrrrrrrrrrrrrrrrrto
Publiek besluit: são campeões.
Publiek: campeões allez, campeões allez, campeões allez, campeões allez, ....
Ondertussen zat er een mail in onze mailbox met de felicitaties van Rosa Pinto (spreek uit Pientoe) van Internationale zaken van IPP. We zijn immers geslaagd voor onze Portugese cursus en hebben daar nu een certificaat van. Na dat van de 25m schoolslag en Word97 mijn derde certificaat, mijn CV groeit hier nogal aan. Meer nog met een 18/20 mag ik zelfs zeggen dat ik grootste onderscheiding heb voor Portuguese for Foreigners.
Deze week werd dan de week van de laatste hand leggen aan ons project en dossier. Hopelijk kan ik in de volgende post zeggen dat ik evenveel op ons project heb als op mijn Portugees. Maar met iets minder ben ik ook al tevreden.
Foto's van onze belevenissen kan je terugvinden op het ondertussen gekende adres: http://picasaweb.google.com/jonaswille/
João Roberto Jorge Wille
Maar de afgelopen weken is er dan ook aardig wat gebeurd om over te schrijven.
Toen we van de Queima bekomen waren, dat ging vrij vlot hoor, kreeg Robin bezoek van zijn ouders. De week was er een van weinig werk, maar we werkten wat verder aan het dossier en maakten nog kleine verbeteringen aan aan ons project.
Vrijdag vertrokken we dan op weekend naar Lisboa, met de Alfa Pendular (sneltrein van de Portugese spoorwegen. Op het moment dat we aankwamen in Lissabon was het er meer dan 30 graden. We zochten dan ook soms tevergeefs de schaduw op. We wandelden wat door het centrum en deden een marktonderzoek naar het openbaar vervoer.
Zaterdag was het weer iets gematigder, tot onzer vreugde. We namen de electrico n°18, die ons door het historische centrum van Lissabon voerde. 's Middags namen we dan de tram richting Belém, een wijk van Lissabon. In Belém vind je het gekende Monasteiro, het monument voor de zeevaarders en de Torré de Belém.
Zondag gingen we dan via het centrum, het was nu ondertussen lichtjes gaan regenen, naar de moderne buurt van Lissabon. Lissabon was immers de organisator van de wereldtentoonstelling in '98. De paviljoenen liggen er nu soms een beetje verlaten bij, maar toch blij dat we het gezien hebben.
Zondagavond toen we thuiskwamen stond dan nog de laatste wedstrijd van het kampioenschap op het programma. Deze wedstrijd kon beslissen wie zich dit jaar tot kampioen van Portugal mag kronen. De competitie was immers de laatste 70 jaar niet zo spannend meer geweest. De 3 grote teams: FC Porto, Benfica en Sporting Lissabon stonden allemaal binnen de 2 punten. Porto kon zich thuis tot kampioen kronen als het thuis kon winnen van het bescheiden Aves (dat zich kon redden van de degradatie mocht het stunten). Porto kwam gauw 1-0 voor te staan, maar net voor de rust werd er onder de Benfica supporters gejuicht, Aves kon immers terugkomen tot 1-1.
Na de rust maakte Porto echter brandhout van Aves en kon de wedstrijd met 4-1 winnen. Dit leidde tot de gekende overwinningstaferelen: Huilende mannen van 70 jaar, geschminkte baby's, ... Later op de avond verschenen de spelers dan nog op het balkon van het stadion en werden de overwinningsliederen gezongen.
Spelers zetten in: Porto
Publiek repliceert: Porrrrrrrrrrto
Spelers gaan verder: Porrrrrrrrrrrrrrrrrto
Publiek besluit: são campeões.
Publiek: campeões allez, campeões allez, campeões allez, campeões allez, ....
Ondertussen zat er een mail in onze mailbox met de felicitaties van Rosa Pinto (spreek uit Pientoe) van Internationale zaken van IPP. We zijn immers geslaagd voor onze Portugese cursus en hebben daar nu een certificaat van. Na dat van de 25m schoolslag en Word97 mijn derde certificaat, mijn CV groeit hier nogal aan. Meer nog met een 18/20 mag ik zelfs zeggen dat ik grootste onderscheiding heb voor Portuguese for Foreigners.
Deze week werd dan de week van de laatste hand leggen aan ons project en dossier. Hopelijk kan ik in de volgende post zeggen dat ik evenveel op ons project heb als op mijn Portugees. Maar met iets minder ben ik ook al tevreden.
Foto's van onze belevenissen kan je terugvinden op het ondertussen gekende adres: http://picasaweb.google.com/jonaswille/
João Roberto Jorge Wille
woensdag 9 mei 2007
Queima das Fitas
Het is uniek voor Europa, maar in Portugal is dit de gewoonte. Voor de blokperiode hier begint voor de meeste studenten is er nog een week feest: de Queima das Fitas, letterlijk vertaald verbranding van de lintjes. De gekendste Queima-feesten zijn in Coimbra, maar ook Porto moet niet onderdoen.
Het werkt zo, je geeft iemand een lintje in de kleur van jouw departement, je laat er hem/haar iets op schrijven en je krijgt het terug. Op het einde van de week worden die lintjes dan verbrand.
Dinsdag was er dan de Cortejo: Dit is een parade van de studenten weer in de kleuren van hun departement. De finalistas (laatstejaars) dragen een hoed en een stok. Er wordt dan aan iedereen gevraagd om met de stok 3 maal op de hoed te kloppen (Raar volk die Portugezen). Zie foto's.
Elke avond volgt er dan in het stadspark in Matosinhos een optreden. Het stadspark is echt omgebouwd tot een groot festivalterrein. Alweer de verschillende departementen zijn vertegenwoordigd met een barraquinha (standje). Het is een festival zoals er in België zouden moeten zijn (tip voor Herman Schuermans: 12 euro ingang voor een dag en pintjes van 50 cl aan een euro).
Het werkt zo, je geeft iemand een lintje in de kleur van jouw departement, je laat er hem/haar iets op schrijven en je krijgt het terug. Op het einde van de week worden die lintjes dan verbrand.
Dinsdag was er dan de Cortejo: Dit is een parade van de studenten weer in de kleuren van hun departement. De finalistas (laatstejaars) dragen een hoed en een stok. Er wordt dan aan iedereen gevraagd om met de stok 3 maal op de hoed te kloppen (Raar volk die Portugezen). Zie foto's.
Elke avond volgt er dan in het stadspark in Matosinhos een optreden. Het stadspark is echt omgebouwd tot een groot festivalterrein. Alweer de verschillende departementen zijn vertegenwoordigd met een barraquinha (standje). Het is een festival zoals er in België zouden moeten zijn (tip voor Herman Schuermans: 12 euro ingang voor een dag en pintjes van 50 cl aan een euro).
donderdag 3 mei 2007
Foto's
Op algemeen verzoek: de foto's kan je vanaf heden vinden op:...
http://picasaweb.google.be/jonaswille/
http://picasaweb.google.be/jonaswille/
Abonneren op:
Posts (Atom)