Lisboa

Al weer een tijd geleden dan ik hier iets schreef.

Maar de afgelopen weken is er dan ook aardig wat gebeurd om over te schrijven.

Toen we van de Queima bekomen waren, dat ging vrij vlot hoor, kreeg Robin bezoek van zijn ouders. De week was er een van weinig werk, maar we werkten wat verder aan het dossier en maakten nog kleine verbeteringen aan aan ons project.

Vrijdag vertrokken we dan op weekend naar Lisboa, met de Alfa Pendular (sneltrein van de Portugese spoorwegen. Op het moment dat we aankwamen in Lissabon was het er meer dan 30 graden. We zochten dan ook soms tevergeefs de schaduw op. We wandelden wat door het centrum en deden een marktonderzoek naar het openbaar vervoer.
Zaterdag was het weer iets gematigder, tot onzer vreugde. We namen de electrico n°18, die ons door het historische centrum van Lissabon voerde. 's Middags namen we dan de tram richting Belém, een wijk van Lissabon. In Belém vind je het gekende Monasteiro, het monument voor de zeevaarders en de Torré de Belém.
Zondag gingen we dan via het centrum, het was nu ondertussen lichtjes gaan regenen, naar de moderne buurt van Lissabon. Lissabon was immers de organisator van de wereldtentoonstelling in '98. De paviljoenen liggen er nu soms een beetje verlaten bij, maar toch blij dat we het gezien hebben.

Zondagavond toen we thuiskwamen stond dan nog de laatste wedstrijd van het kampioenschap op het programma. Deze wedstrijd kon beslissen wie zich dit jaar tot kampioen van Portugal mag kronen. De competitie was immers de laatste 70 jaar niet zo spannend meer geweest. De 3 grote teams: FC Porto, Benfica en Sporting Lissabon stonden allemaal binnen de 2 punten. Porto kon zich thuis tot kampioen kronen als het thuis kon winnen van het bescheiden Aves (dat zich kon redden van de degradatie mocht het stunten). Porto kwam gauw 1-0 voor te staan, maar net voor de rust werd er onder de Benfica supporters gejuicht, Aves kon immers terugkomen tot 1-1.
Na de rust maakte Porto echter brandhout van Aves en kon de wedstrijd met 4-1 winnen. Dit leidde tot de gekende overwinningstaferelen: Huilende mannen van 70 jaar, geschminkte baby's, ... Later op de avond verschenen de spelers dan nog op het balkon van het stadion en werden de overwinningsliederen gezongen.

Spelers zetten in: Porto
Publiek repliceert: Porrrrrrrrrrto
Spelers gaan verder: Porrrrrrrrrrrrrrrrrto
Publiek besluit: são campeões.

Publiek: campeões allez, campeões allez, campeões allez, campeões allez, ....


Ondertussen zat er een mail in onze mailbox met de felicitaties van Rosa Pinto (spreek uit Pientoe) van Internationale zaken van IPP. We zijn immers geslaagd voor onze Portugese cursus en hebben daar nu een certificaat van. Na dat van de 25m schoolslag en Word97 mijn derde certificaat, mijn CV groeit hier nogal aan. Meer nog met een 18/20 mag ik zelfs zeggen dat ik grootste onderscheiding heb voor Portuguese for Foreigners.

Deze week werd dan de week van de laatste hand leggen aan ons project en dossier. Hopelijk kan ik in de volgende post zeggen dat ik evenveel op ons project heb als op mijn Portugees. Maar met iets minder ben ik ook al tevreden.

Foto's van onze belevenissen kan je terugvinden op het ondertussen gekende adres: http://picasaweb.google.com/jonaswille/

João Roberto Jorge Wille